Maulwurf Raquel

Madrid, 1975

Kunstwerken


Raquel Maulwurf studeert van 1993 tot 1997 aan de hogeschool voor de kunsten (nu onderdeel van ArtEZ) in Arnhem en volgt daarna van 2001-2002 een studie multimedia aan het SAE International Technology College in Amsterdam. 

Al snel na haar afstuderen wordt haar werk opgemerkt en exposeert zij haar grote tekeningen in galeries en musea in binnen- en buitenland. Zij verbleef als artist-in-residence onder andere in Havana, Sao Paulo en New York. In 2007 had zij een belangrijke solo-tentoonstelling in het Stedelijk Museum Schiedam. Hierna volgden vele museumtentoonstellingen o.a. in Museum de Fundatie Zwolle en Teylers Museum Haarlem. Haar werk maakt deel uit van diverse bedrijfscollecties als Achmea, Progressive Art Collection (USA) en Buitenlandse Zaken. Recentelijk werd een aantal monumentale werken opgenomen in de collectie van het Gemeentemuseum Den Haag. 

Maulwurf maakt grote, overwegend zwarte, tekeningen, waarin het wit tot een minimum gereduceerd wordt. Houtskool, zwart pastelkrijt en oilsticks vormen de media waarmee ze op papier, op museumkarton of op doek grootse composities zet van de gevolgen van heftige gebeurtenissen. Haar zwart is onlosmakelijk verbonden met haar onderwerpen die een onweerlegbare romantische tragiek ademen.

Maulwurf werkt in series. Zowel de stedelijke omgeving als de natuur kan het toneel zijn van destructie en verval. De kunstwerken kunnen kapotgeschoten steden en gebouwen tonen, tragische restanten van historische oorlogssituaties, de ruïnes na geweld en destructie. De gevolgen van de vernietigende hand van de mens worden stil en tegelijkertijd theatraal neergezet met een vaak inktzwart zwart, waarin het licht nog nauwelijks doorschemert. Net zo min als in de series waarin de stedelijke omgeving het beeldmotief vormt van de werken, zijn er in de tekeningen waarin de natuur het onderwerp is, daadwerkelijk mensen aanwezig. Terwijl ook daar het gevolg van menselijk handelen getoond wordt in een zwarte zee of in een gehavend bos. 

Het motief van vernietiging door de hand van de mens kan zelfs nog concreter worden in werken waarin Maulwurf zelf een deel van de drager van het werk weggekrast heeft. Het dikke museumkarton dat deze werkwijze toelaat, wordt hierdoor ruw en letterlijk gekwetst, de vernietiging wordt ook in kunst tastbaar. Maulwurfs werken zijn gebaseerd op fotografische registraties van feitelijke gebeurtenissen. Zo worden verleden en heden in het kunstwerk bij elkaar gebracht en werpen ze wellicht een zicht op een nieuw verschiet.